تعقيب كرد . اين امر ، و شورش ايالت پارت و باكريا ، بيش‌ازپيش دولت سلوكى را ضعيف نمود ، و ارشك اشكانى سلسلهء اشكانيان را تأسيس كرد . آنتيوخوس ناچار زوجه خود لائوديكه ( laodike ) را رها نمود ، و با برنيكه ( berenike ) ، دختر بطلميوس ازدواج و با مصر صلح كرد ( 25 ق . م . ) . بعد از مرگ بطلميوس لائوديكه را نزد خود خواند ، و گويند لائوديكه او را به‌قتل رسانيد . آنتيوخوس سوم معروف به آنتيوخوس كبير ، 242 - 187 ق . م . شاه ( 223 - 187 ق . م . ) سلوكى پسر و جانشين سلوكوس . در موقع جلوس او دولت سلوكى در شرف انحلال بود ، آنتيوخوس نتوانست قدرت آن را كاملا باز گرداند . در مشرق دولت جوان اشكانى و در مغرب دولت روم در بسط و توسعهء خود مىكوشيدند . آنتيوخوس براى تثبيت تسلط خود به ماد تاخت و معبد آناهيتا ( ناهيد ) را غارت نمود ، و از آنجا به پارت لشكر كشيد و اردوان اول ناچار پادشاهى سلوكى را رها ساخت . سپس آنتيوخوس پادشاه باكتريا را مغلوب و دست‌نشاندهء خود كرد . آن‌گاه به هند لشكر كشيد ، و هفت سال در آنجا ماند ( 212 - 205 ق . م . ) ، سپس از طريق خليج فارس و جزيرهء بحرين به سوريه بازگشت و سوريهء جنوبى و آسياى صغير را گرفت . وى متوجه خطرى كه از جانب روميان او را تهديد مىكرد نبود ، و بر خلاف نصايح هانيبال ( كه در 193 ق . م . در دربار آنتيوخوس بود ) ، در موقعى كه روميها گرفتار جنگ با گلها بودند به آنها حمله نكرد ، و بعدا در 191 ق . م . در ترموپيل و در 190 ق . م . در ماگنسيا از روميان شكست خورد ، و به موجب پيمان صلح 188 ق . م . تمام متصرفات خود را در مغرب كوه توروس و نيز فيلها و كشتيهاى جنگى خود را از دست داد ، و پرداخت غرامت هنگفتى را تعهد كرد . دشمنان روم كه به دربار او پناه آورده بودند ، هانيبال را مجال قرار داده و سرانجام وى در زمانى كه مشغول تاراج يكى از معابد عيلام بود به قتل رسيد . آنتيوخوس ششم ملقب به سيدتس ( sidetes ) شاه ( 139 - 129 ق . م . ) سلوكى سوريه ، دومين پسر دميتريوس اول جنگ با يهوديان را ادامه داد و در 133 ق . م . اورشليم را گرفت ، و سپس با آنان صلح كرد . در جنگ با اشكانيان به قتل رسيد . آنتيوخوس هفتم ملقب به آسياتيكوس ( asia - tkios ) [ آسيايى ] 63 ق . م . آخرين پادشاه سلوكى سوريه در 65 يا 64 ق . م . پومپيوس دست او را كوتاه كرد ، و سلطنت سلوكيان برافتاد . آنشار ( Anshar ) افق آسمان ، در آفرينش بابلى نام ايزدى است كه به اتفاق « كيشار » از گل و لاى آفريده شده‌اند و والدين آنو ، رب النوع آسمان مىباشند . آنشهريك به گروهى از بندگان دوره اشكانى اطلاق مىشد كه در ميان بندگان از مقام برترى نسبت به بقيه برخوردار بودند . آنان در « دستكرتها » كه املاك شخصى به شمار مىرفت به كار اشتغال داشته و به‌مثابه بخشى از اموال اربابان ملك محسوب مىشدند . اربابان مىتوانستند آنشهريكها را به رسم هديه